11 Haziran 2015 Perşembe

merhaba aşk

Dördüncü sinif 1998-1999 donemine denk geldi. 
Sonunda bir sinifi daha pekiyilerle bitirmis olmanin sevinci icindeydim. Ustelik annem okul aile birligimiz de olan ve ayni zamanda oglu Hakan kardesiminde sinif arkadasi olan Belgin teyze ile tanisti. Okul cikislari arada onlara yemek yemege giderdik. Gitmedigimiz zamanlarda da okulda nasiliz acmiyiz tokmuyuz bizi kollardi. Dolgun dudakli karamelin bir ton koyusu saclari vardi. ElMacik kemikleri çıkik çıkık duruyordu. Agrasifti biraz. Hakan ile Izel yaramazlik yaptiginda bir güzel bagirir hemen sustururdu onlari. Yeni dostluklar edinmenin garip huzurunu yasiyorduk. 
Okul karnelerimizi alinca babanemler bizi gecen sene oldugu gibi 1 1,5 ayligina marmara adasina gotureceklerini soylediler. 
Aman Allah'im ! 
Nasil mutluluk...
bu sene icin gorusmek uzere sozlestigim arkadaslarim vardi ustelik. Kizlarin kiskancliklari o denli rahatsiz ediciydi ki en yakin arkadasim adada Kerem , Ender ve adini suan hatirlayamadigim bir kac okadarda yakin olmayan arkadasti. 
ValizlErimiz hazirlandi.
once istanbuldan tekirdaga oradanda seyhan 4 gemisi ile marmara adasi çınarlı köyüne ulastik. Tum koyu 15 dakikada gezebiliyordun. Gemi Baris Manco"nun el salla sarkisi ile yanasiyor ve kalkiyordu. Taniyan tanimayan herkes el sallardi. Ne guzel gelenekti ama. Her oglen 11 de iskeleye gider tekirdaga giden yolculara el sallardim. Tüh be adadan gidiyorlar cok yazik diye gecirerek icimden. O an bana imkan verseler bu adada yasayabilirdim. Okulu kucucukmus falan banane. mutluydum ben orada. Babami gorme olasiligimda yoktu ayrica. Daha ne isterim ki Allahtan. 
Guzel bir gelenegi de saat 4 -5 sularinda un kurabiyeci amcanin 5 er metre ara ile kumsalin her yerinde teknesi ile durmasiydi. Oglenleri yemek yemezdim un kurabiyesine yer kalsin diye. Teknenin sesini duyunca parami avcuma sıkı sıkı alır duracagi noktada bir cok insan gibi beklerdim.
yillar sonra o amcanin vefat ettigini ogrendim. Uzaktan bir akraba gibiydi sonucta onca yil. cok yanmasa da baya acimisti canim. Gecmis hatiralarimdan biri ebediyen yok olmustu.
1999 yazi seyhan 4 ten indigim gibi bir once ki yil kaldigimiz pansiyona gittik. Fakat bir sey dank etti aklima ya bu sene tanimazsa beni arkadaslarim ? 
Ama sozlesmistik ya bosami hatirlarlar heralde doye dusune dusune valizimi bosalttim. Varis saatimiz aksam 6 sulari oldugu icin denize girmek yerine aksam yemegimi yiyip guzelce de suslenip sahilde yurumeye basladim. Taniyan birileri mutlaka cikar bu yolda. Ilk once barbaroslar ile karsilastim. Nese hala kiskanc bakisli sinsi birseydi. Kaltak nasilda zayifti. 
Sonra kemalle karsilastik gecen senemizden bahsedip yurumeye başladık. SirA ile muratlar ender kerem derken tum adada tanidigim ve iyi anlasan grup ile iştur un cafesinde oturup muhabbet etmeye basladik. YanliZ burda bi farklilik carpti gozume. 
Bir dakika bir dakika.
once bende bir degisim var.
karnimda ki kramp mi ? Cisim mi geldi yoksa ?
yo yo ikiside degil. NOluyor yahu yuzum neden kizariyor. Ah burasi cok sicak oldu. Kalbim yerinden cikmaya mi niyetlendi nedir yani. Gozlerim tek bir noktada kilitlendI. Baska kimsenin sesini ayirt etmiyorum.
he ne bana mi dediniz ne o ne dedin dalmisim diye cevap vermeye basladim. yaklasik 5 -6 dakika sonra ellerimde ki uyusma gecti. Karnimda kelebekler sakin tavirlar ile harekete basladi. Tamam normal nefes aliyorum.
allahim asik oldum.
gercekten bahsettikleri ask denilen sey buymus iste.
ah adada yasamam icin bir sebep daha. 
O..
karsimda ve bana bakiyor.
hey delikanli adin ne gibi seyler gecirsemde icimden masumane gulucukler disinda hic bir tepki yok suratimda. Bilmiyorum ki ben boyle seyleri ne denir ne soylenir.
gUnesten kavrulmus bir ten rengi. ( ki ben yanmamak icin gunese cikmam beyaz kalayim diye!) Ah bir anda bronzluga sempati duydum. 
Uzun boylu hafif kepce ..
gozleri yesil mi mavi mi allahim bakamiyorum bile. Sesi ne ince ne kalin. Belli benden cokta buyuk degil. Bakislarini yakalayinca ikimizde gulumseyerek kafamizi ceviriyoruz.
derken beklenen adim sanirim hareketlerimizi fark eden Keremden geldi.
a siz tanismiyorsunuz sanirim Bora - Gizem dedi...
nasil guzel bir isim. 
Zaten boyle bir tipe boyle bir isim yakisirdi.. 
isimleRimizi ogrenince muhabbet etmek kolay oldu. Yanima oturdu sanki ayri masada gibi ikimiz konusmaya basladik. Yasimiz , okulumuz , kac senedir geldigim falan derken izin saatim 00.00 de bittigi icin kalkmak durumunda kaldim. Ben birakayim seni eve dedi. Kalkti babasinin restorantinin onunden gecerken babasini falan gosterdi. Ah nasil bir utanmak bende ki ! Baba Kulturumde yok tabi. 
O uzun yol bir anda bitti. Eve girdim. Tum gece yatakta donup ertesi gun olmasini bekledim. 1.5 ay hergun denize girdik kışın ahır yazin disco olan mavi ayda dans ettik. Icki ictik. Kumsalda uzandik  okey oynadik. Yaptigimiz hersey hergun degisti  tum cinarliyi bana gezdirdi sacimla oynadi. Degismeyen tek sey aksamlari yine beni eve birakmasi oldu.zaman cabuk gecermis gercekten. 
Ne zaman buluşuyoruz da aksam oluyor anlamiyordum bilE. Cok gulerdik. Bir de bıçkın delikanli cok kiskanirdi. Oyle kumsalda bikinilerle kosmak falan bize ters.
memem bile yoktu halbuki daha.
ilk askimla tanismistim. O da asikti emindim. Babasi restorant da yardim istediginde oldugum yere tuvalete gitme bahanesi ile gelir 5 dakika oturur geri giderdi. Bazen babasi benim restorantin onunden 2500 uncu gecisimde hadi git kizin yanina diye yolladi yanima. Ama napiyim Ayhan baba seviyorum oglunu. Sevmeyi ogreniyorum. Gitme gunum yaklastikca guluslerimiz azalDi. Daha cok neden bukadar cabuk gittigime odaklandik. Kışın gelirim belki istanbula dedi.
benden 3 yas buyuk ilk askim. Bi sarki tutalim bizim olsun dedi. 
Arabesk dinlerdi.Restorantta da hep cengiz kurtoglu calardi. Babasindan gelme cengiz sevgisi belli.
cengiz kurtoglu kim bilmem. Sarkilarini sadece onlarin ordan gecerken duyarim. 
Cengiz babadan olsun mu sarkimiz dedi. Varsin olsun lan seni mi kiricam.
kullenen ask olsun dedi. 
Olsun dedim.
bana soz ver dedi. Kimseyi sevmeyeceksin. Seneye yine benim yanima geliceksin. adreslerimize hep mektup gondericez. O sarki sadece ikimizin sarkisi olucak kasetini al ve hergun 1 kere benim icin dinle.. bu ev telefonum firsat buldukca ara. Yesil gozlerini asla cikarmayacagim kafamdan. Lutfen beni unutma dedi son gecemizde. 
Yine evime birakti beni. 
Uzgundum.
hunGur hungur agliyordum yatakta. O gece bitmek bilmedi. Halbuki ne de cabuk geciyordu zaman. 
10.30 da seyhan 4 e bindik tekirdaga geri gitmek icin. Benim uzulup el salladigim gibi simdi insanlar bana bize gemideki herkese el salliyordu.
ve bir an . Mutlu mu olsam uzulsem mi bilemedim. 10 da kalkamayan Bora.. 
tam karsimda. El salliyor. Bir an kocaman bir gulumseme ile el sallamaya basladim. Allahim bu an hic bitmesin. Tam karsimda iste. Usulca el salliyor bana. Benim icin gelmis. 
Cocukluk iste. Bir veda gulumsemesi bile isitiyor insanin canini.
gemi kalkti. Yavas yavas uzaklasti iskeleden. Az sonra borayi secemez oldu gozlerim. Ve bir korku icimde ya unutursa beni diye...

Iste ben ilk askimla da 9 yasinda tanistim.
bir adami gormemek icin caba verirken baska bir adama ozlemler dogurdum o gemi adadan iyice uzaklasirKeN.
olacakti elbet baska sevgilileri.
babam anneme sadik mi kalmis ki elin ergeni beklesin beni.
ama yok !
emindim ..
bekleyecekti Bora beni. 
Bekledi mi ki.?
Bekledigimize degdi mi ki ? Bilinmez. 
Boyle zor gecti ilk askimla tanistigim yazA veda.
belki de her veda gercekten yeni bir baslangictir mesela...