4 Haziran 2015 Perşembe

Kendimizi tanıyalım

Soğuk bir salı günu dünyaya gelmişim. Aylardan ocak. Annem tam 25 saat doğum sancısı çekmiş beni dünyaya getirmek için... o zaman bile zormuşum kısacası. 1 2 ay emmişim anneciğimin sütünü. Sonra hazır mamalar. 
Dengesizliğimi annem ben daha cok kücükken ateslendigim bir gece babam ustunu cikarim beni soyup kucagina aldiginda uzerine isemem ile " kizim niye cisin varda soylemiyosun " dediginde " cisim yokki " dedigimde beni acile goturmelerine baglar. 41 derece ates. Menenjit gecirmek uzereymis demis doktorlar. Gecirdim mi acaba fark etmediler. Bu kadar sıyırık bir kafaya sahip olmam baska bir seye baglanamaz. Kucuk yasta omzuma abanan yukler var bir de. Annem sıfırdan baslayarak bize bakmakla ugrasti. Ev kirasi , okul ihtiyaclari , ev ihtiyaclari.. ben de kardesim ile mesul oldum. Okul da ev de sokakta. O daha zor atlatti o yillari. Atlattimi hala bilinmez. Koca bir muamma Orasi. Okuldan eve geliyor kardesimle yemek yapiyor yiyor ev topluyor ders calisiyor sokaga arkadaslarimla oynamaya cikiyor annem gelmeden eve gecip yemek hazirliyordum. Annemi hic suclamadim. Aksine iftihar ettim. 2 cocuk ile vazgecmeden mucadele etmek her yigidin harci degildi nasilsa. Cevremde nerdeyse oyle bir anne daha yoktu zaten. Hem anneler gununu kutlar hem babalar gununu kutlardik. Kirdigim kucuk cin isi vazosunun yerine anneler gununde gider aynisini bulur alirdik kardesimle. Fark etmemisim meger kirilan vazonun onemsizligini. Yuregi daha da kirginmis annemin. Daha yanliz. Vazonun yenisini aliyordukta annemin o kirilgan yureginin yenisini alamiyorduk ne yazik ki. 
Kardesim tenefuslerde cantamdan kekimi meyvesuyumu alirdi her seferinde. Sinifa sokmayaN cocuklari dover yine alirdi. Eve gidene kadar ac kalirdim onun sayesinde. Zaten bedenim sıska tenim bembeyazdi. Belki esmer olsaydim cirkinligin kitabini yine yazarlardi. Izmir de yasadigimiz o bir kac aylik donemde belime kadar olan acik kumral saclarimi sevmedigim o teyzem küt denilen bir modelde kesmisti beni aglata aglata. Zaten pırasa gibi dümdüz ne ilisirsiniz saclarima. Bir dahada omuzlarimdan 1 karis uzatamadim o saclari. Kirpiklerim kaslarima kadar degerdi her zaman. Onlari susleyen ise Allah'in bana hediye ettigi yesil kocaman gozlerim oldu. Dislektim her zaman. Lakin onlar bile goze batmamis olacak ki bir cok dusman ve asik edindim hayatta. Aşıklar elde edemeyince kotuler kiskanan kizlar ise hakkimda konusurdu. Olsun varsin. Bu da bir erdem di neticede. 
Kiskanilmayi hayat boyu sevdim de taklit edilmekten nefret ettim. Fikirlerimi actigim insanlarin benden once onu yapmaya calismasi , giydigim aldigin bir seyin alinmasi sinirlerimi bozdu. Sanki bi bende vardi o hay aksi !
okul mezuniyetlerime hic gidemedim. Ortaokul mezuniyetimizde elbiseye ve mezuniyet toreni parasina ayiracak durumumuz yoktu. Annem idealtepeden bagdat caddesine tasimisti evimizi cunku. Daha kaliteli bir hayat yasayacaktik mezuniyet ne ki ? Lise mezuniyetim de de yıllık parasini harcadigim icin annem ceza vermis yollamamisti beni. Olsun varsin. Zaten sevmem koca kadin gibi giyinen cocuklari. Hep birbirleri ile yaris halindeler. Ardi arkasi kesilmeyen dedikodularda cabasi. 
Sinirlerim hep hassasti. 1 yagmur damlasinda dereleri tasirirdim.ama evde anneme hp uysaldim. Kardesimin sorumlulugunu bir an olsun birakmadim. Evimizin temizligini yemegini de. Okul cikislari evde olup kardesimi beklemek icin hic bir arkadasimla bulusamazdim. Bunun Yerine okuldan kacar gezer eglenirdik.okul sabah 6 da kalkip hazirlanmak zorunda kaldigim bir zorunluluktu benim icin. Fenerbahce lisesinde okumus olamanin da en buyuk zorlugu bakimli hatunlarin arasinda salaş salaş dolasamayacak olamakti. Tabi okulumun nasil bir yer oldugunu bilmedigimden ilk sene baslamadan saclarimi kazitmis okulda adim atom karincaya cikmisti. 
Kardesim ilginodagiydi ailemizin. Kucuk o diye hep ustune duserlerdi de icten ice cok kiskanirdim.
en kotusu ise onun karakterinin babama benzemis olmasi. 
Genc fenerbahceliler , lise , ulku ocaklari derken liseyi bitirdim. Kep torenimizde kavga ettigim tum hocalarimin anneme " Gizem'e edebiyat okutturun cok iyi yerlere gelecek" dediklerini hatirliyorum. Lakin hayatimizin bir kac ay sonra nasil degiseceginden haberimiz dahi yoktu bu guzel suslu cumleleri isitirken...