5 Haziran 2015 Cuma

kendimizi taniyalim 2

Annem kötu zamanlarimizi geride birakmisti liseye basladigimiz zaman. Bir insaat firmasinda ise baslamis ve maddi durumumuzu cok ileri seviyeye tasimisti. Teyzemler kanatlarini ustumuzden hic ayirmadi. Hala daha da ayirmadilar. 
Maddi olarak rahatlamis olmanin verdigi huzur ile daha da şenlenmisti. Istedigimizi istedigimiz an aliyorduk. Zaten teyzemler bizi her sekilde odullendiriyorlardi. Hangi markanin yeni neyi ciktiysa evimizdeydi artik. Annem elleri kollari dolu gelirdi eve. 
Zaman iyilestiriyordu yaralarimizi. Yuzlerimiz guluyor babamin evinde birakilan her esyamizin daha iyisi evimize geliyordu. Hatta nankorlesiyorduk artik. Etiketi daha ustunde durup kullanmadigimiz bir cok kiyafetimizi veriyorduk. 
Kardesim Feridun Tumer iöo nda okuyor okul degistirmis olmanin o buyuk sarsintisini yavas yavas atlatiyordu. 4. Siniftaydi somestr tatili icin babam onu yeni karısı ile oturdugu eve cagirdi. 15 gun boyunca onlarda kalacakti. Yavrucagim nasilda mutlu oldu hemen valizlerini hazirladi. Kapidan cikacakken telefonumuz caldi. Yeni karısı kiz kardesinin acilisina gidecekmis isi varmis izeli kabul edemezmis. Bu uzucu haberi verirken babanem bir yandanda ama gel bende kal diye teselli ediyordu un kadar olmus yuregini. Izel valizini odaya koydu aglayarak. Ne yapacagimizi bilmez halde onu neselendirmeye calisirken burnundan kan geldigini gorduk. O an dunyalar basimiza yıkıldı. Iste o cok sevdigim babam o gun benim icin öldü. Bir daha dirilmemek uzere. Anneme yaptiklarini zaten affetmiyordum ama kardesime kendi cocugum gibi bakmisken bunu asla affedemezdim. 
O gun karakteri tamamen degisti Izel'in. Bambaskaydi bakislari. Asi , unursamaz , durustlugu ile ovundugumuz kardesim artik yalanlar soylemeye de baslamisti. Sonra sevmeye devam ettimi babami bilmem. Lakin ben hayat boyu dusmani olarak kaldim. nefret etmeyi boyle ogrendim iste. Kin duymayi. Affetmemeyi. Igrenmeyi. Kucumsemeyi bile bu olay ile ogrendim. Cunku o artik benim gozumde bir baba degil baska bir kadin icin vazgectigi evlatlarindan bir kez daha vazgecen zavallinin tekiydi.
karakterim zorlasmisti iyice. Arnavutum zaten bir de oglak burcu olunca inadimdan gecilmezdi evde. Istedigim herseyi canimin yanacagini bile bile yaptim. ergenligin de verdigi asilik ile anneme sormadan sac boyadim cenemi deldim dovme yaptirdim. Ama anneme sadakatimi hic birakmadim. 
bamya pirasa kereviz enginar balik yemedim. Benim olan hic bir seyi paylasmadim. Pembeyi cok sevdim. Topuklu ayakkabilari kirmizi ojeyi kirmizi ruju. Annemin kendine aldigi herseye goz koyup elinden aldim. Dudaklarimin yanini sisirmeyi ogrendim sinirlenince. Isteyerek yapamasamda sinirlenince garip sekilde sismenin tavanini yapiyorlar. Uzulunce , endiselenince burnum kasiniyor ve yukari dogru itiyorum. Ard arda. Artik bunu yaomaktan burnumda cizgi olustu.
cocuk aglayisindan bagrisindan nefret ederim. Gel gor ki kendi cocuguna ne yazik ki nazin gecmiyor. Denizi hep cok sevdim. Deniz gormeyen evde oturamiyorum mesela. Bos sokaga bakmak ruhumu darliyor. Gucsuz hissediyorum kendimi cani sıkılmış hayat yormus olarak..
sinirlenince agzimdan cikan sozleri ne yazikki zaptedemem. Fazla ilgiyi de cekemiyorum. Zaten umursamazim insanlara karsi. Ne demisler ne yapmışlar hic umrumda degil. Bu yuzden de yaslanmiyorum sanirim.
lakin anne olmak olmayi ogrenmek baska bir bedene can vermek o yoruyor iste yaslanmasa da insani. Daha dur yasin kac diyenlere , ogut verenlere , isime karisanlara  hatta ve hatta yoneticisi oldugum iste dahi kendini gostermek icin caba verenlere uyuz oluyorum. 16 yasindaki kizlarin benden daha şuh giyinmesine de uyuz oluyorum. Kizim daha yasayacagin koca omur var ne bu acele demek istesemde bana karistiklarinda icimden gecirdigim seyler geliyor o donemlerde hemen isiriyorum dilimi. Bosver diyorum. En guzeli yasayarak ogrenmek. Dost kelimesinden hic hoslanmiyorum. Cunku biliyorum ki o eski dostluklar yok artik gunumuzde. Herkes kendi yasam mucadelesinde. Birinin karsisina gecip dert anlatirken ay sussanda bende anlatsam dedigini fark ediyorum gozlerinden. Dostluk bumuydu yani ?! Varsin dost kalmasin etrafimda. Zaten heo en yakinlar yakmaz mi insanin canini ? En ummadigin anda hemde. Ilk erkek arkadasimi elimden alanin 24 saatimizi beraber gecirdigimiz cocukluk arkadasim Ceren oldugunu ogrendim bunu. Yada hafif hafif hoslanmaya basladigim flortlestigim umut ile haftasonu tatilinde sinemaya gidip opustugunu ogrendigim Ayşegül ogretmisti bana bunu. 
Olsun varsindi. Insan dostu olmadan da ogreniyor yasiyor hayati. En azından dertleri ile yuk bindiren yok omzuma. Boyle hayat daha kolaydi ya !