12 Haziran 2015 Cuma

9 yaş depresyonu

Adadan donerken goz yaslarima hakim olamiyor her daim agliyordum. Hickirarak. Ic ceke ceke. Biri gelse gorse halimi kesin bir yakinim öldü sanar. Dedem kizim niye ağlıyorsun seneye yine gelicez dediginde " ya ne senesi be ne senesi ben 9 yaz askimdan ayrilmisim ne diyon amcam sen ?! Siz gelin seneye beni de alin dönerken indirin musait bi yerde ben bulurum yolumu. Hem restorantin numarasi var o gelir alir beni tekirdagdan da. Ama para verin. Nerde kalcam ne yicem iccem ben yeaaa istemiyorum donmek niye daha cok para biriktirmediniz biye daha cok kalmadik ki. E beni adada ise sokun pansiyon paramizi ben oderim istemiyorum ya istemiyorummmmmm diye icimden gecirsem de dedeme hic oyle uzuldum tatil bitti diye diyorum. O heybetli adama göt kadar boyumla size yalan soyleye soyleye manita yaptim 1 birada sarhos oldum falan desem beni otobusun arkasina urganla baglar istanbula kadar oyle goturur biliyorum yani.
oyle boyle donduk istanbula. Ne soguk memleketmis burasi. Havasi degil insanlari. BInalari. SokAKlari. Yazik oldu. Halbuki o 1.5 ay bu zamanin 1.5 senesine bedeldi. Okul arkadaslarimi 1 hafta ust uste gormeye tahammul edemiyorken cocugun teki ile her an dip dibe. Oyle yılışık yılışık hareketleri de yoktU. Adanin populer delikanlisi. Sayesinde artik adada daha cok kiz dusmanim vardi.
hayret bir sey yahu.!
kimsenin elinden almadim ki adami. Ustelik o sevdi geldi bana ne dusmanlik yapiyorsunuz. Toplanin evine molotof atin banane ya! Genel olarak adadaki kizlardan farkliydiM. Beyaz tenimi hic bronzlastirmadim. Kocaman yesil gozlerim acik kumral saclarim ile altin dis gibi cikiyordum ortaya. Emindim oyle olduguna . En azindan rengim farkliydi. 
Belki de bu yuzden cektim Boranin dikkatini. Kocaman ön dislerime ragmen. Gece denize girme korkumu ayakkabilarimi cikartip zorla sirtinda denize tasiyarak yenmemi saglamisti. Sahil boyu suda yurumustuk. Dizlerimize kadar. Hatta hic cikmak istememistim Denizden. Etrafimiza bakinca hersey ne kadar telasli gozukuyordu. Gulenler bile acele acele guluyordu sanki.
istanbul da ilk isim 50. Yil parkinin ust girinde ki kaset satan abinin dukkanina gitmek oldu.
kullenen ask albumumu aldigim gibi eve kostum. 
Ilk isim yatagima kaset calarimi koyup yataga uzanmak oldu.
kac kez dinledim bilmiyorum.  Annem eve gelince kahkahayi patlatti.
arada telefonla konusurken bahsediyordum ona boradan. 
Yaz askin cengiz sever mi cikti dedi. Yine guldu.
jilette istermisin dedi yine guldu.
ne ? 
Yaz askimi ?
ne diyon bacim sen ? Demek istesemde diyemedim. Bunun yerine basimi yastiga koyup daha cok agladim. 
Sonra canimin yandigini hissedecek ki saka yapiyorum hayatim seneye soz yine gondericem seni dedi. 
Ikimizin sarkisini ezberledim.
hergun soz verdigim gibi dinledim.
mahallenin bıçkın delikanlilarindan gelen teklifleri red ettim. SaDik kalicaktim sonucta soz vermistim unutmayacagim diye.
sokakta sonrasinda bana dunyanin kazigini atan sozde en yakin arkadasim ceren ile ip atliyor valeybol oynuyor boradan uzakta oldugumu bir sekilde unutuyordum. Eve gidene kadar. 
Sanirsin yillardir sure gelen iliskim bir kaltak yuzunden bitti aldatildim cocugum ile yari yolda kaldim kaziklanip tum parami caldirdim evden atildim tum insanlar tarafindan suclandim. 
Lan alti ustu yaz askiMdan ayrildim.
yazik. 
Sevmeyi ogrenmek ne de aci doluymus.
nede korkuyormus insan unutulacak diye.
cokta dusmanim var zaten kaltaklar hemen atlayacak cocugun ustune.
allahim allahim tum kaltaklarin sonunu getir lutfen